{"id":2392,"date":"2023-11-12T13:34:28","date_gmt":"2023-11-12T13:34:28","guid":{"rendered":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/?page_id=2392"},"modified":"2024-01-24T19:29:33","modified_gmt":"2024-01-24T19:29:33","slug":"patron","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/szkola\/patron\/","title":{"rendered":"Patron"},"content":{"rendered":"

Janusz Korczak<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Je\u017celi o jednym cz\u0142owieku mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce by\u0142 lekarzem –
\npediatr\u0105, pisarzem, publicyst\u0105, spo\u0142ecznikiem, uczonym, dydaktykiem,
\nwychowawc\u0105, prekursorem walki o prawa dziecka i ka\u017cda z tych nazw
\nzespolona jest z dodatnio waloryzuj\u0105cym okre\u015bleniem, np. \u017carliwy,
\nodwa\u017cny, niestrudzony, wybitny, to by\u0142 to \u201eswoisty fenomen
\no wszechstronnej osobowo\u015bci\u201d. Takim w\u0142a\u015bnie fenomenem by\u0142 Janusz
\nKorczak, w\u0142a\u015bciwie Henryk Goldszmit, kt\u00f3ry 20 lat od swego
\nurodzenia, w roku 1899 sta\u0142 si\u0119 Januszem Korczakiem.<\/p>\n

Dzieci\u0144stwo i m\u0142odo\u015b\u0107<\/strong><\/span>
\nJanusz Korczak (Henryk Goldszmit) urodzi\u0142 si\u0119 w 1878 lub 1879 roku w Warszawie.
\nDok\u0142adnej daty nie znamy. Ojciec Korczaka, J\u00f3zef Goldszmit \u2013 ceniony warszawski adwokat
\n\u2013 nie zadba\u0142 o szybkie sporz\u0105dzenie synowi metryki. Nie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce zbytnio w \u017cycie
\nrodzinne. Jego ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Cecyli\u0105 z domu G\u0119bick\u0105 nie nale\u017ca\u0142o do udanych.
\nWysokie dochody z kancelarii, odpowiednie powi\u0105zania rodzinne pozwala\u0142y
\nrodzicom Korczaka znale\u017a\u0107 si\u0119 w\u015br\u00f3d zamo\u017cnych i cenionych rodzin \u017cydowskich.
\nGoldszmit\u00f3w sta\u0107 by\u0142o na zatrudnienie kucharki i niani zajmuj\u0105cej si\u0119 dzie\u0107mi. Korczak
\nwychowywa\u0142 si\u0119 wi\u0119c w luksusie i dostatku.
\nSiedmioletni Henryk nie rozpoczyna\u0142 nauki, tak jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 dzieci w tamtych
\nczasach, od nauczania domowego. Trafi\u0142 do prywatnej szko\u0142y przygotowuj\u0105cej do gimnazjum,
\nw kt\u00f3rej panowa\u0142a \u017celazna dyscyplina i r\u00f3zga. By\u0142a to szko\u0142a Augustyna Szmur\u0142y. We
\nwspomnieniach Korczaka jest ona symbolem strachu i przemocy, samotno\u015bci i
\nbezradno\u015bci ucznia wobec dominacji nauczyciela. P\u00f3\u017aniej ucz\u0119szcza\u0142 do o\u015bmioklasowego
\nGimnazjum Praskiego przy ulicy Brukowej, w kt\u00f3rym nauka odbywa\u0142a si\u0119 w j\u0119zyku rosyjskim.
\nNie lubi\u0142 zbytnio szko\u0142y, uczy\u0142 si\u0119 przeci\u0119tnie. Interesowa\u0142 si\u0119 natomiast literatur\u0105, kt\u00f3rej
\npo\u015bwi\u0119ca\u0142 ca\u0142y czas wolny. O tym okresie \u017cycia napisa\u0142 p\u00f3\u017aniej w swym pami\u0119tniku:2
\n\u201eMaj\u0105c pi\u0119tna\u015bcie lat, wpad\u0142em w szale\u0144stwo, furi\u0119 czytania. \u015awiat znik\u0142 sprzed oczu, tylko ksi\u0105\u017cka
\nistnia\u0142a…\u201d
\nZe wzgl\u0119du na kilkuletni\u0105 chorob\u0119 psychiczn\u0105 ojca i jego \u015bmier\u0107 w 1896 roku rodzina
\nGoldszmit\u00f3w boryka\u0142a si\u0119 z problemami finansowymi. M\u0142ody Korczak wzi\u0105\u0142 na siebie ci\u0119\u017car
\nutrzymania matki i siostry. Jako ucze\u0144 m\u0119skiego Gimnazjum Praskiego dwoi\u0142 si\u0119 i troi\u0142, aby
\ndorobi\u0107 korepetycjami i pisaniem do gazet.
\nW 1896 roku zadebiutowa\u0142 na \u0142amach tygodnika satyrycznego humoresk\u0105 na temat
\nwychowania dzieci pt. W\u0119ze\u0142 gordyjski. Podpisa\u0142 si\u0119 pseudonimem Hen. Zyska\u0142
\nzainteresowanie redakcji i czytelnik\u00f3w.
\nW 1898 roku zda\u0142 matur\u0119 i rozpocz\u0105\u0142 studia na wydziale lekarskim Cesarskiego
\nUniwersytetu Warszawskiego. Pokona\u0142 bariery numerus clausus zwi\u0105zane ze swoim
\n\u017cydowskim i polskim rodowodem. Po latach Korczak po\u0142\u0105czy\u0142 te wszystkie w\u0105tki
\nnarodowo\u015bciowe i powiedzia\u0142 o sobie: \u201ejestem polskim \u017bydem urodzonym pod zaborem
\nrosyjskim\u201d.
\nW dalszym ci\u0105gu rozwija\u0142 si\u0119 literacko. W 1898 Korczak wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w konkursie na
\nsztuk\u0119 teatraln\u0105, og\u0142oszonym przez Ignacego Jana Paderewskiego na \u0142amach czasopisma
\n\u201eEcho Muzyczne, Teatralne i Artystyczne\u201d, kt\u00f3ry rozstrzygni\u0119to w marcu 1899.3 Na konkurs
\nKorczak wys\u0142a\u0142 dwa utwory, w tym wyr\u00f3\u017cniony czteroaktowy dramat \u201eKt\u00f3r\u0119dy?\u201d (sztuka nie
\nzachowa\u0142a si\u0119). Zgodnie z regulaminem konkursu, u\u017cy\u0142 pseudonimu i podpisa\u0142 si\u0119: \u201eJanasz
\nKorczak\u201d. Ten pseudonim literacki zaczerpn\u0105\u0142 z powie\u015bci Kraszewskiego \u201eHistoria o Janaszu
\nKorczaku i o pi\u0119knej miecznik\u00f3wnie.\u201d Od 1900 publikuj\u0105c w \u201eW\u0119drowcu\u201d cykl felieton\u00f3w pod
\ntytu\u0142em \u201eDzieci i wychowanie\u201d, zacz\u0105\u0142 u\u017cywa\u0107 powszechnie znanego pseudonimu \u201eJanusz
\nKorczak\u201d. Podpisywa\u0142 nim dalsze prace i pod takim pseudonimem przeszed\u0142 do historii.
\nW okresie studi\u00f3w powsta\u0142a jego pierwsza powie\u015b\u0107 „Dzieci ulicy”, opublikowana
\nw 1901 roku. W tym czasie pracowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c w bezp\u0142atnej czytelni dla dzieci.
\nW latach 1900-1915 by\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem Towarzystwa Kolonii Letnich (p\u00f3\u017aniej
\ndzia\u0142a\u0142 tak\u017ce w innych, m.in. w Towarzystwie Kultury Polskiej i w Warszawskim
\nTowarzystwie Higienicznym). W ko\u0144cowej fazie studi\u00f3w lekarskich rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 na
\nkoloniach: w 1904 i 1907 roku by\u0142 zatrudniony jako wychowawca dzieci \u017cydowskich
\nw o\u015brodku wakacyjnym „Micha\u0142\u00f3wka”. Do\u015bwiadczenia te sta\u0142y si\u0119 dla Korczaka podstaw\u0105
\np\u00f3\u017aniejszej pracy pedagogicznej oraz zaowocowa\u0142y dwiema ksi\u0105\u017ckami: „Mo\u015bki, Joski,
\nSrule” (wydana w 1910) oraz „J\u00f3zki, Ja\u015bki i Franki” (wydana w 1911).
\nW marcu 1905 r. Henryk Goldszmit otrzyma\u0142 dyplom lekarza i podj\u0105\u0142 prac\u0119
\nw \u017cydowskim Szpitalu dla Dzieci im. Berson\u00f3w i Bauman\u00f3w przy ulicy \u015aliskiej 51
\nw Warszawie. Tam, jako tzw. lekarz miejscowy zobowi\u0105zany by\u0142 do ca\u0142odobowej opieki nad
\nchorymi oraz udzielania porad w ambulatorium przyszpitalnym (bez r\u00f3\u017cnicy wyznania),
\nopr\u00f3cz tego \u015bwiadczy\u0142 wizyty domowe. Od ubogich pacjent\u00f3w nie pobiera\u0142 wynagrodzenia,
\nza\u015b od zamo\u017cnych nie waha\u0142 si\u0119 za\u017c\u0105da\u0107 wysokich honorari\u00f3w. Dzi\u0119ki rozg\u0142osowi jaki zyska\u0142
\npowie\u015bci\u0105 „Dziecko salonu” (1906), sta\u0142 si\u0119 znanym i poszukiwanym pediatr\u0105.4 W latach
\n1905-1906 Korczak zdobywa\u0142 te\u017c do\u015bwiadczenie jako lekarz wojskowy po powo\u0142aniu go na
\nfront wojny rosyjsko-japo\u0144skiej.<\/p>\n

Dla pog\u0142\u0119bienia wiedzy medycznej pojecha\u0142 na rok do Berlina (1907\/1908) i na p\u00f3\u0142 roku do
\nPary\u017ca (1910). Tam bra\u0142 udzia\u0142 w wyk\u0142adach z pediatrii i pedagogiki. Przy okazji ogl\u0105da\u0142
\nszpitale dzieci\u0119ce i zak\u0142ady zajmuj\u0105ce si\u0119 terapi\u0105 i edukacj\u0105 najm\u0142odszych. W 1910 lub 1911
\nroku przebywa\u0142 miesi\u0105c w Londynie, odwiedzaj\u0105c tamtejsze szko\u0142y i domy opieki – to w\u0142a\u015bnie
\ntam zrezygnowa\u0142 z za\u0142o\u017cenia w\u0142asnej rodziny i postanowi\u0142 ostatecznie po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 jedynie
\npracy z dzie\u0107mi. Jednocze\u015bnie s\u0105dzi\u0142, \u017ce rodzina jest najlepszym miejscem wychowywania
\ndziecka.5
\nTwierdzi\u0142, \u017ce najbardziej odpowiednim miejscem wychowania dziecka jest rodzina,
\na w przypadku jej braku towarzystwo r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w. D\u0105\u017cy\u0142 do tego, by dzieci \u015bciera\u0142y swe
\nwczesne przekonania i kszta\u0142tuj\u0105ce si\u0119 pogl\u0105dy, by podlega\u0142y procesowi socjalizacji (poprzez
\nwzajemn\u0105 akceptacj\u0119) i przygotowywa\u0142y si\u0119 do doros\u0142ego \u017cycia, kt\u00f3re nie by\u0142oby ani
\nidylliczne, ani zbli\u017cone do \u201ecichego k\u0105ta domowego\u201d. Korczak stara\u0142 si\u0119 zapewni\u0107 dzieciom
\nbeztroskie (co nie znaczy pozbawione obowi\u0105zk\u00f3w) dzieci\u0144stwo. Traktowa\u0142 je powa\u017cnie,
\nmimo du\u017cej r\u00f3\u017cnicy wieku prowadzi\u0142 z nimi otwarte dyskusje. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce dziecko powinno
\nsamo zrozumie\u0107 i emocjonalnie prze\u017cy\u0107 dan\u0105 sytuacj\u0119, do\u015bwiadczy\u0107 jej, wyci\u0105gn\u0105\u0107 wnioski,
\newentualnie ponosi\u0107 konsekwencje oraz zapobiec przypuszczalnym skutkom \u2013 ni\u017c by\u0107 sucho
\npoinformowane o fakcie (dokonanym lub nie) i o jego nast\u0119pstwach \u2013 przez wychowawc\u0119.<\/p>\n

Dom Sierot i dzia\u0142alno\u015b\u0107 mi\u0119dzywojenna<\/strong>
\nW 1912 roku rozsta\u0142 si\u0119 na zawsze z prac\u0105 w szpitalu, zamieszka\u0142 przy ulicy
\nKrochmalnej 92 i obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 dyrektora nowo otwartego \u017cydowskiego Domu Sierot
\npozostaj\u0105cego pod opiek\u0105 Towarzystwa „Pomoc dla Sierot”. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 tam ze Stefani\u0105
\nWilczy\u0144sk\u0105, kt\u00f3ra pomaga\u0142a mu wdra\u017ca\u0107 w \u017cycie jego autorskie koncepcje pedagogiczne oraz
\nsama tw\u00f3rczo anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w rozw\u00f3j plac\u00f3wki. Dom Sierot sta\u0142 si\u0119 dla Korczaka miejscem
\ncodziennej, pog\u0142\u0119bionej obserwacji rozwoju psychofizycznego dziecka. Tam tak\u017ce zrodzi\u0142y si\u0119
\nnowatorskie pomys\u0142y, takie jak: samorz\u0105d dzieci\u0119cy, s\u0105d kole\u017ce\u0144ski, gazetka szkolna,
\nspecjalne dy\u017cury.
\nKorczak w 1914 roku zosta\u0142 powo\u0142any do wojska, pocz\u0105tkowo jako ordynator
\npolowego szpitala dywizyjnego na Ukrainie, nast\u0119pnie zosta\u0142 lekarzem pediatr\u0105 w przytu\u0142ku
\ndla dzieci ukrai\u0144skich pod Kijowem. W Kijowie pozna\u0142 Mari\u0119 (Maryn\u0119) Falsk\u0105, z kt\u00f3r\u0105 p\u00f3\u017aniej
\nwsp\u00f3\u0142pracowa\u0142.
\nPodczas wojny napisa\u0142 te\u017c jedn\u0105 ze swoich najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017cek pt. \u201eDziecko
\nw rodzinie\u201d – pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tetralogii \u201eJak kocha\u0107 dziecko\u201d, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 w 1919 roku
\n(ca\u0142o\u015b\u0107 za\u015b w 1920). \u201eDziecko w rodzinie\u201d uznane zosta\u0142o za credo pedagogiczne, w kt\u00f3rym
\nKorczak wymieni\u0142 prawo dziecka do \u015bmierci, prawo dziecka do dnia dzisiejszego, prawo
\ndziecka, by by\u0142o tym, czym jest. Z walk\u0105 o te prawa Korczak zwi\u0105za\u0142 swoje dalsze plany
\n\u017cyciowe i zawodowe. Sta\u0142 si\u0119 obro\u0144c\u0105, adwokatem i rzecznikiem dzieci. Walczy\u0142 o nie na
\nr\u00f3\u017cnych polach: jako lekarz, wychowawca, pisarz i publicysta.
\nW 1918 roku, po powrocie do Warszawy, zn\u00f3w podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Domu Sierot. Od
\nlistopada 1919 r. Korczak blisko zwi\u0105zany by\u0142 z otwartym w\u00f3wczas zak\u0142adem Nasz Dom
\nkierowanym przez Falsk\u0105 (od 1921 prowadzonym przez Towarzystwo „Nasz Dom”).
\nOdwiedza\u0142 regularnie plac\u00f3wk\u0119 w charakterze lekarza i pedagoga. W 1928 r. \u201eNasz Dom\u201d
\nprzeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na Bielany, a Korczak wci\u0105\u017c utrzymywa\u0142 z nim kontakt. W Domu Sierot, a
\ntak\u017ce w Naszym Domu realizowane by\u0142y trzy korczakowskie elementy: opieka nad dzieckiem,
\nwychowanie do samodzielno\u015bci, prawa dziecka.
\nW 1926 r. zainicjowa\u0142 wydawanie eksperymentalnego tygodnika dzieci
\ni m\u0142odzie\u017cy „Ma\u0142y Przegl\u0105d”, jako dodatku do dziennika „Nasz Przegl\u0105d”. By\u0142o to pismo
\npraktycznie ca\u0142kowicie tworzone „przez dzieci i dla dzieci”. Sk\u0142ada\u0142o si\u0119 z autentycznych
\nlist\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nadsy\u0142anych przez dzieci i m\u0142odzie\u017c. Korczak by\u0142 jego redaktorem do
\n1930 r., p\u00f3\u017aniej przekaza\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 Igorowi Newerlemu. Ostatni numer „Ma\u0142ego Przegl\u0105du”
\nukaza\u0142 si\u0119 1 wrze\u015bnia 1939 r.
\nW 1932 r. wyprowadzi\u0142 si\u0119 z Domu Sierot i zamieszka\u0142 z siostr\u0105. W tym czasie podj\u0105\u0142
\nsi\u0119 nowych obowi\u0105zk\u00f3w, pracowa\u0142 m.in. jako bieg\u0142y s\u0105dowy w sprawach dzieci przy S\u0105dzie
\nOkr\u0119gowym oraz referent pism zagranicznych dla Kasy Chorych.
\nOd ko\u0144ca 1934 r. zwi\u0105zany by\u0142 tak\u017ce z Polskim Radiem. Pod pseudonimem „Stary
\nDokt\u00f3r” wyg\u0142asza\u0142 oryginalne w formie i tre\u015bci pogadanki dla dzieci. Audycje starego
\nDoktora, kt\u00f3re cieszy\u0142y si\u0119 popularno\u015bci\u0105 w\u015br\u00f3d s\u0142uchaczy, zosta\u0142y zdj\u0119te z anteny w marcu
\n1936.6 Ponownie Korczak powr\u00f3ci\u0142 do Polskiego Radia w marcu 1938.
\nWsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c z wieloma czasopismami (m.in. „Robotnik”, „Opieka
\nSpo\u0142eczna”), wydawanymi tak\u017ce w j\u0119zyku hebrajskim i \u017cydowskim (m.in.: „Olami”, „Olami
\nHakatan”, „Hechaluc Hacair”, „Dos Kind”), w kt\u00f3rych jego teksty t\u0142umaczono.
\nKorczak dwukrotnie odwiedzi\u0142 Palestyn\u0119, w roku 1934 i 1936 r. Podr\u00f3\u017cowa\u0142, ale
\ng\u0142\u00f3wnie przygl\u0105da\u0142 si\u0119 pracy pedagogicznej w kibucach oraz bada\u0142 mo\u017cliwo\u015bci rozwoju \u017cycia
\n\u017cydowskiego.<\/p>\n

II wojna \u015bwiatowa i \u015bmier\u0107 w Treblince<\/strong>
\nW pierwszych dniach II wojny \u015bwiatowej wraz z wychowawcami
\ni wsp\u00f3\u0142pracownikami dy\u017curowa\u0142 dzie\u0144 i noc w Domu Sierot. We wrze\u015bniu 1939 r. po raz
\nostatni przem\u00f3wi\u0142 w Polskim Radiu, nawo\u0142uj\u0105c do spokoju. Od samego pocz\u0105tku okupacji
\nnieustannie zabiega\u0142 tak\u017ce o wsparcie dla swojej instytucji. Latem 1940 r. uda\u0142o mu si\u0119
\njeszcze wyjecha\u0107 z dzie\u0107mi na kolonie letnie do „R\u00f3\u017cyczki”, filii Domu Sierot mieszcz\u0105cej
\nsi\u0119 w Wawrze. Jesieni\u0105 1940 r. Dom Sierot – jako instytucja \u017cydowska – nakazem okupanta
\nzosta\u0142 przesiedlony do getta na ulic\u0119 Ch\u0142odn\u0105 33, do budynku Gimnazjum Kupieckiego im.
\nMarii i J\u00f3zefa Roesler\u00f3w, za\u015b Korczak trafi\u0142 na pewien czas do aresztu za nienoszenie
\nnakazanej \u017bydom opaski z gwiazd\u0105 Dawida.
\nW pa\u017adzierniku 1941 r. Dom Sierot zosta\u0142 zmuszony po raz kolejny do
\nprzeprowadzki, tym razem na ul. Sienn\u0105 16 \/ \u015alisk\u0105 9, do cz\u0119\u015bci pomieszcze\u0144 w budynku
\nTowarzystwa Pracownik\u00f3w Handlowych. Korczak ca\u0142y czas walczy\u0142 o \u015brodki finansowe na
\nutrzymanie dzieci, ale przede wszystkim stara\u0142 si\u0119, by mimo beznadziejnej sytuacji, \u017cycie
\nw Domu Sierot p\u0142yn\u0119\u0142o wcze\u015bniejszym, przedwojennym rytmem. W miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci
\nzachowane zosta\u0142y dawne zasady funkcjonowania i wewn\u0119trzne zwyczaje.
\nNa pocz\u0105tku 1942 roku Korczak podj\u0105\u0142 si\u0119 tak\u017ce oficjalnie opieki nad znajduj\u0105c\u0105 si\u0119
\nw tragicznej sytuacji plac\u00f3wk\u0105 dla sierot – G\u0142\u00f3wnym Domem Schronienia – przy ul. Dzielnej
\n39, za\u015b od maja tego roku zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 „Pami\u0119tnik”, kt\u00f3ry ukazywa\u0142 tragiczny obraz okupacji
\nhitlerowskiej.
\nKorczak odrzuca\u0142 \u015bwiadomie propozycje osobistego ratunku: nie przyj\u0105\u0142 pomocy
\nw opuszczeniu getta i ukryciu si\u0119, jak\u0105 oferowali mu przyjaciele, a w dniu deportacji, rankiem
\n5 sierpnia 1942 r., w czasie trwania tzw. „wielkiej akcji” (g\u0142\u00f3wnego etapu eksterminacji
\nludno\u015bci warszawskiego getta) – odm\u00f3wi\u0142 opuszczenia dzieci i pracownik\u00f3w Domu Sierot.
\nZgin\u0105\u0142 5 lub 6 sierpnia 1942 roku w obozie zag\u0142ady w Treblince wraz ze swoimi
\nwychowankami, kt\u00f3rym towarzyszy\u0142 w drodze na \u015bmier\u0107.
\nPo wojnie \u017cycie i dzie\u0142o Janusza Korczaka nie zosta\u0142o zapomniane. Wr\u0119cz przeciwnie
\n– jego nowatorskie idee i rozwi\u0105zania wychowawcze, jego wizjonerska koncepcja praw
\ndziecka na sta\u0142e wesz\u0142a do kanonu kultury Polski i \u015bwiata. Pami\u0119\u0107 o Januszu Korczaku, jego
\ndorobku i postawie piel\u0119gnowana jest przez liczne o\u015brodki nauki, kultury, o\u015bwiaty,
\nstowarzyszenia i komitety na ca\u0142ym \u015bwiecie.
\nRok 1978 by\u0142 og\u0142oszony przez UNESCO Rokiem Korczaka. W ten spos\u00f3b Korczak
\nwpisany zosta\u0142 do ksi\u0119gi najwy\u017cszych autorytet\u00f3w kultury \u015bwiatowej.
\nRok 2012 by\u0142 og\u0142oszony przez Sejm Rzeczpospolitej Polskiej Rokiem Janusza
\nKorczaka.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Taki by\u0142 Janusz Korczak, lekarz, pediatra, nosz\u0105cy zielony fartuch, symbol nadziei. Napisa\u0142:
\nnie wolno zostawi\u0107 \u015bwiata, jakim jest<\/em>.<\/p>\n

Utwory Janusza Korczaka:
\n\uf0b7 „Dzieci ulicy”, 1901
\n\uf0b7 „Kosza\u0142ki opa\u0142ki”, Warszawa 1905
\n\uf0b7 „Dziecko salonu”, Warszawa 1906
\n\uf0b7 „Szko\u0142a \u017cycia” (w „Spo\u0142ecze\u0144stwie”), 1908
\n\uf0b7 „Mo\u015bki, Joski i Srule”, 1910
\n\uf0b7 „J\u00f3zki, Ja\u015bki i Franki”, 1911
\n\uf0b7 „S\u0142awa” (opowiadania), 1912
\n\uf0b7 „Bobo” („Bobo”, „Spowied\u017a motyla”, „Feralny tydzie\u0144”), 1914
\n\uf0b7 „Momenty wychowawcze”, 1919
\n\uf0b7 „Jak kocha\u0107 dziecko”, t. 1, 1920
\n\uf0b7 „Jak kocha\u0107 dziecko”, t. 2, 1921
\n\uf0b7 „O gazetce szkolnej”, 1921
\n\uf0b7 Wst\u0119p do J\u0119drzeja \u015aniadeckiego: „Rozprawa o fizycznym wychowaniu dzieci”, 1922
\n\uf0b7 „Sam na sam z Bogiem” („Modlitwy ludzi, kt\u00f3rzy si\u0119 nie modl\u0105”), 1922
\n\uf0b7 „Kiedy zn\u00f3w b\u0119d\u0119 ma\u0142y”, 1925
\n\uf0b7 „Bankructwo ma\u0142ego D\u017ceka”, 1926
\n\uf0b7 „Bezwstydnie kr\u00f3tkie”, 1926
\n\uf0b7 „Kr\u00f3l Maciu\u015b Pierwszy”, 1928
\n\uf0b7 „Prawo dziecka do szacunku”, 1929
\n\uf0b7 „Prawid\u0142a \u017cycia”, 1930
\n\uf0b7 „Senat szale\u0144c\u00f3w”, 1930
\n\uf0b7 „Kr\u00f3l Maciu\u015b na wyspie bezludnej”, 1931
\n\uf0b7 „Kajtu\u015b Czarodziej”, 1934
\n\uf0b7 „Uparty ch\u0142opiec” (O Ludwiku Pasteurze), 1938
\n\uf0b7 „Ludzie s\u0105 dobrzy”, 1938
\n\uf0b7 „Trzy wyprawy Herszka”, 1938
\n\uf0b7 „Refleksje”, 1938
\n\uf0b7 „Pedagogika \u017cartobliwa”, 1939<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Janusz Korczak   Je\u017celi o jednym cz\u0142owieku mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce by\u0142 lekarzem – pediatr\u0105, pisarzem, publicyst\u0105, spo\u0142ecznikiem, uczonym, dydaktykiem, wychowawc\u0105, prekursorem walki o prawa dziecka i ka\u017cda z tych nazw zespolona jest z dodatnio waloryzuj\u0105cym okre\u015bleniem, np. \u017carliwy, odwa\u017cny, niestrudzony, wybitny, to by\u0142 to \u201eswoisty fenomen o wszechstronnej osobowo\u015bci\u201d. Takim w\u0142a\u015bnie fenomenem by\u0142…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":2311,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2392","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2392","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2392"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2392\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2311"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/host75232.iqhs.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2392"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}